RED WOMAN

 story: RAVENSON BIASON

Parang isang librong gustong buklatin ni Val ang babaeng laging nakaupong mag-isa sa isang bench na nasa ilalim ng punong mangga. Iyon ay nasa loob ng campus, sa bandang likuran. Misteryosa, iyon ang assestment niya sa babaeng kapag nasusulyapan niya sa lilim ng puno’y bumibilis ang tibok ng kanyang dibdib.

Sa totoo lang, interesado ang 20-anyos na binata sa mystery girl na iyon. “ Pare, lagi ba ‘yang nag-iisa diyan. Wala ba siyang mga kaibigan? tanong ni Val sa kaibigang si Paul.

“ Oo, pare. Mula nang pumasok iyan dito hanggang sa ngayon ay ganyan na ‘yan. Hindi siya open sa iba. Tahimik at parang ilang sa tao. Pero, may kabatak din iyan na si Fely na kaklase namin dati sa ilang subjects sa nakaraang mga semester. Pero, nauwi na sa probinsiya sa Bicol.” sagot ni Paul habang tinitingnan nila ang naturang babae sa lilim ng puno habang nagbabasa ng libro.

Napansin ni Paul na titig na titig ang kabigan sa babae. Napangiti siya.Tinapik ang balikat ni Val. “ Pre, huwag mong sabihing kursunada mo ang isang ‘yan? Iba kasi ang kislap ng mga mata mo’eh.

“ Aaminin ko sa iyo, pare. Oo, interesado ako at nais kng mapalapit sa kanya.”

“ Interesado? Aba, baka isa lang ‘yan sa paaasahin at paluluhain mo. Kilala kita, Valentino. Kapag ginusto mo ang isang bagay,  makukuha mo.”

“ Hindi, pare. Iba ‘yan. Kumbaga sa paintings, iyan ang aking obra maestra.”

Natigil lamang ang usapan ng dalawa nang mapansing nakatingin sa kanila ang babae. Nang mapansin nitong titig sa kanya si Val ay yumuko siya’t nagbasa uli ng libro. In the next day, nandoon uli ang babae sa naturang puwesto. Doon sa lonely tree dahil siya lang ang umuupo roon. Habang may isinisulat itong assignment sa kanyang kuwaderno’y mangha siya nang lapitan ng guwapong binata.

Para siyang binuhusan ng malamig na tubig. Kasi naman, ang tinaguriang crush ng campus ay ito pa ang lumalapit sa kanya, samatlang kandarapa ang mga babae rito mapanasin lang ang beauty. “ Pu… puwedeng umupo?” pasakalye ng binata.

“ Oo naman.” tugon ng babae na nagbla-blushed na. May dalang snacks si Val na nakalagay sa plastic. Donuts iyon at Pizza with matching iced tea ang panulak. “ Kain tayo, huwag ka nang mahiya.” alok ng binata. Laking tuwa naman ni Val nang paunlakan siya ng babae. At dahil dun ay nalaman niyang Divine ang pangalan nito. Accounting major samantalang siya ay major in Mass and Communication.

Iyon ang simula ng pagiging close nila ng 19-anyos na dalaga. Kinuha ni Val ang schedules ni Divine para kapag bakante ng klase nito ay alam niya kung saan pupuntahan. Siyempre, doon sa “ Lonely Tree” na naman.  “  Noong una’y napapansin kong laging malalim ang iniisip mo. Parang ay itinatago. May lungkot ang mga mata at hindi palaimik. Maganda ka naman.” biro ni Val nang muli silang mag-usap doon.

“ Ikaw, ano ba ang nakain mo’t lagi kang nakabuntot sa akin? Kilala kita, Mr.Valentino Azarcon. Ang kilabot ng mga kolehiyala rito sa campus. Siguro…” tanong na pabiro rin ng dalaga.

“ Hindi ako gayun gaya ng iniisip mo, Divine. In fact, gusto kitang kuning model sa gagawin kong project na Music Video bilang fairy. Pero, deep inside ay gusto kong mapalapit sa iyo. Gusto kitang maging kaibigan.”

Sa totoo lang, todo kilig ang feeling ng dalaga sa kanyang kinauupuan. Papaano’y pinapangarap niya ring mapansin ng binata at heto nga’t katabi na niya ngayon. Pero, hindi niya binigyan ng malalim na kahulugan kung bakit dumidikit sa kanya si Val. Siguro’y baka nga talaga sa gagawin nitong project na Music Video kaya dinikitan siya. Pumayag na siya na gumanap na diwata sa sariling composed na kanta ni Val na “ Red Woman” at pagkatapos nun ay dedma na siya sa binata.

Sa bahay nina Divine ay napansin ng nanay Celeste niyang maysakit na medyo nakakangiti na ang dalaga. Kapansin-pansin ang kakaiba nitong sigla noong gabing naghahapunan sila. “ Aba, iba ang mga kislap ng mga mata mo, Divine. Mukhang inlove ka ano? biro ng 48-anyos niyang inang may hika.

“ Uyyyy, si ate, inlove. Kanino? kantiyaw pa ng 8-anyos na kapatid nitong si Dindo. “ Sus, kayo naman, kumain na lang ho tayo.” depensa nito.

“ Ate, don’t change the subject.” kantiyaw pa ng 6-anyos nitong kapatid na si Rosie. Bagamat pagod ang utak at katawan sa klase’y masiglang pumasok sa Club si Divine kasama ang bestfriend niyang si Fely. Iyon ang lihim nilang dalawa. Kaya biglang parang bulang nawala si Fely sa campus ay nasabak na sa pagiging GRO at napapayag na rin si Divine dahil sa kailangan. Para maitaguyod nito ang kanyang pag-aaral at maitustos sa pang-araw-araw na pantawid nilang mag-anak. Kahit labag sa loob ay pikit matang ginagawa ni Divine ang trabaho. Ito ang alas niya sa ngayon. Pero kapag nakapagtapos na siya sa kanyang kurso’y iiwan na niya ito at magbabagong buhay na siya.

Pansin ni Fely na ang dating pumapasok na malungkot na kaibigan ay masaya. Kakatwa iyon kay Fely dahil kapag pumapasok ito at sumasayaw sa entablado at itini-table ng mga customers ay frigid ito at walang kalatuy-latoy. “ Mukhang happy tayo ngayon, my friend, ‘ah.” usisa ni Fely habang naghahapunan sila sa table sa loob ng Club habang hindi pa sila nasasalang sa stage presentation. Doon na napasok sa topic si Val. Iyon ang rason kung bakit kakaiba ang sigla ngayon ng dalaga.

“ Tange, hindi ba nag-swear ka sa iyong sarili na hindi makikipagkaibigan o magiging open sa iba para maingatan ang lihim mo. Kasi, hindi maiiwasang kapag interesado s aiyo ang isang tao na malaman din ang tungkol sa buhay mo.”

“ Pero, iba si Valentino, friend. Hindi ko siya matanggihan. Di ba, noong freshmen pa tayo ay crush na natin siya. masaya na ako na naging kaibigan niya ako.” kilig na wika ng dalaga. Hindi alam ng pamilya ni Divine na GRO siya. Ang alam ng mga ito ay isa siyang cashier sa isang drug store na bukas ng 24-oras. Nag-aaral siya sa panghapong schedules at nagtratrabaho sa gabi. Kapag number niya sa stage ay hanggang topless lang ang kaya niyang gawin. Samantaang si Fely ay all the way na mukhang bihasa na sa ganitong sistema.

Malapit sa manager ng club na si Mommy Elvie si Divine at hindi nito hinahayaang mababoy o mabastos siya ng mga customers. Hindi siya pinapa-table sa mga customers hangga’t mayroon pang GRO na pu-puwedeng iteybol ng mga ito.

“ Well, gagawin ko na ang Music Video ko sa makalawa ng gabi. Gusto ko sanang isama ka sa bahay para kunan na ang unang mga eksena.” Wika ni Val nang muli silang magkita’t mag-usap sa Lonely Tree. “ Ha, kasi hindi ako pupuwede ‘eh. May pasok kasi ako sa trabaho ko sa drug store.” sagot ni Divine na may halong kaba.

“ Ganoon ba? Ganito na lang. Kapag sparetime mo na lang gagawin natin ang MTV. Total, hindi naman ako nagmamadaling tapusin agad iyon ‘eh. Ang sa akin lang ay matapos ko agad para hindi ako pressure sa ibang projects. Graduating na kasi ako’eh.”

O…oo, text kita kapag puwede ako, okey.” Si Divine na balisa sa sarili.

“ Gusto mo bang iparinig sa iyo nang composed kong song?” ani Val habang tinitipa na ang hawak niyang gitara.

“ Sige nga.” kilig na tugon ni Divine. Sumaliw sa hangin ang magandang melodiya ng naturang awit at boses ng binata na parang idinuduyan sa ulap ang dalaga. Malagkit ang pagkatitig ni Divine kay Val ang kantahin ng huli ang chorus ng kanta ng may lyric s na: “ I want to know what’s on your heart, really want what’s on your mind. I really care for what you feel inside, Red Woman, In the Lonely Tree.”  Sa narinig na awitin ay tumindi ang pag-ibig ng dalaga kay Val. Ang binata ang dahilan kung bakit nakukuhang maging masaya ng dalaga at nalilimutan ang madilim nitong bahagi ng pagkatao. Ito ang espesyal na nagpapalakas ng kanyang kalooban.

Habang sweet ang dalawa sa tagpong iyon ay siya namang pagdating ni Tanya kasama ang ang mga amiga nito at kinompronta ang dalawa.

“ So, kaya pala iniiwasan mo na ako ay dahil may iba ka palang kinahuhumalingan sa place na ‘to. Siguro, iyan na rin ang ipinalit mo sa akin para maging fairy sa music video mo. Huwag mong sabihing siya na rinh ang bagong special someone mo.” pagtataray ni Tanya.

“ You and you’re big damn mouth, stop Tanya. Wala ka na bang ibang gagawin kundi guluhin ang buhay ko. Tapos na tayo at wala ka nang pakilalam kong ano ang gusto kong gawin at kung sinong babae ang gusto ko.” sabat ni Val.

“ You mean, gusto mo ang babaeng ‘yan, ha Valentino?”

“ Yeah, at kapag ginawan mo siya ang hindi maganda’y pasensiyahn tayo.” galit na bulalas ni Val. Bumilis naman ang tibok ng puso ni Divine nang marinig ang katagang sinabi ng binata. Hindi siya makapaniwala. Umalis naman sina Tanya at ang mga amiga nito na inis na inis sa puwesto nila.

“ Gusto mo ako, ha Val?” nagbla-blushed na tanong ng dalaga. “ Oo naman, mahal kita, Divine. Pag-aaksayahan ko ba ng time, money and effort ang isang babae kung hindi ko siya mahal.”  Napaiyak sa tuwa si Divine nang marinig niya ang sinabi ni Val. Alam niyang totoo ang tinuran ng binata sa kanya. Ngunit, hindi siya pupuwedeng magpadala sa kanyang nararamdaman. Sa kanyang puso. kailangang manaig ang isip.

“ Ano, sinabi ni val na mahal ka niya, ha my friend?”  kilig na pagkukumpirma ni Fely kay Divine nang muli silang mag-usap sa pinapasukang club ng gabing iyon.

“Oo, Fely. Kaya lang hindi ko siya sinagot kahit na ang tindi na ng pagmamahal ko sa kanya. Hindi naman siya na-offende. Maghihintay daw siya. natatakot kasi akong matuklasan niya ang secret ko. Tiyak na pandidirihan niya ako at masakit sa akin na kakalasan niya ako dahil ‘dun.” wika ng dalaga. 

Nang sumunod na araw ay dinala ni Val si Divine sa bahay nila nang hapong iyon upang kuhanan na ng ilang shoots ng video ang huli. Ang ganda ni Divine bilang isang diwatang nakasuot ng pula kung saan ang istorya ng naturang music video ng RED WOMAN ay tungkol sa isang diwatang nais makilala’t maging kaibigan ng isang lalaki nang magkita sila sa isang forest. Hindi maalis sa isipan ng binata ang diwata kung kaya’t pabalik-balik siya sa napuntahang gubat para muling makita ang diwata. Kinunan ang eksena sa garden nina Val pati na rin sa kuwarto kung saan ang eksena’y iniisip siya ng binata. Na sa bawat pagpihit ng mga mata nito’y nakikita niya ang diwatang nakasuot ng pula. Si Paul na kaibigan ni Val ang modelong lalaki sa naturang video.

“ Siguro, pupunta tayo ng Laguna, sa Mount Makiling para doon kunan ang eksenang nakita ng lalaki ang diwata.” turan ng binata.

Pagkatapos ng shoot ng video’y dali-daling gumayak si Divine at nagpaalam na umalis nang mapansing mag-aalas sais na sa wall clock. Gusto siyang ihatid ni Val sa pinapasukan nito umanong drugstore pero hindi siya pumayag. Naiwan naman si Val na ini-edit ang nagawa nang mga unang eksena ng video. Habang ginagawa niya ito’y inusisa siya ni Paul.

“ Pare, alam kong addict ka na kay Divine. Alam ko rin na may gusto ka sa kanya. Pero, alam mo ba ang lihim ng pagkatao niya? ani Paul.

“ Bakit, ano ba ang lihim ni Divine. Bampira ba siya, werewolf, mangkukulam, sorcerer?”

“ Look, kaya pala iwas siya sa mga tao sa campus maliban sa iyo ay dahil ayaw niyang malaman ang marumi niyang pagkatao. Pare, GRO pala siya sa isang nightclub sa Pasay. Katunayan, naka-table siya ng ka-tropa nating si James nang pumunta ito roon. Nakilala niya si Divine.”

“ Loko pala iyon ‘eh. Sinisiraan niya lang si Divine dahil ginagatasan niya si Tanya para kapag nagkabalikan kami ng hitad ay babayaran siya. Alam ko na ‘yan, pre. Baka kamukla lang ni Divine ang naka-table niya, tapos sasabihin niyang si Divine, iyon.”

Inilabas ni Paul ang kanyang cellphone sa bulsa. Binuksan ang gallery at may ipinakitang video. “ Di ba si Divine ‘yang lumalaklak ng ladies drink na ka-table ni James. Iyan ang video na kuha ni James na ipinadala sa akin.” ani Paul. Umasim ang mukha ng binata. Pagkatapos ay nanlumo. Agad na gumayak at nagbihis.

“ Tara, pare. Aalis tayo. Pupuntahan natin ang club na pinapasukan ni Divine.” ani Val. Hagos na pinasibat ng binata ang kotse at dumiretso ng Pasay mula Project 6. At nang  makarating sila ng club at pumasok sa loob ay eksaktong sumasayaw na sa entablado si Divine na naka-two piece. Hindi napansin ng dalaga na nasa loob na pala sina Val dahil medyo madilim. Pumuwesto sa isang sulok sina Val  na nasa gilid ng stage. Masyadong madilim doon kung kaya hindi siya mahahalata na pinapanood niya si Divine. Umorder na sila ng isang barrel ng beer habang pinapanood si Divine na sumasayaw sa tugtog na Lady in Red.

Bago pa matapos ang dance number ni Divine ay tinawag ni Val ang isang recepcionist. “Boss, may naka-pagtable na ba ngayon diyan sa sumasayaw sa stage ngayon?”

“  A, si Scarlette po ba, sir? Wala pa ho.”

“ Ganun ba? sige, papuntahin mo na lang dito kapag tapos na ang number niya. Tapos, iyong isang medyo tisay na nakaupo sa table malapit sa stage na naka-kulay orange ay papuntahin mo na rito para may ka-table itong partner ko.”

“ Areglado, boss.” tugon ng receptionist. Pagkatapos ng number ni Divine aka Scarlette at nilapitan siya ng kelot na receptionist. “ May gustong mag-table sa iyo. Guwapo at mukhang mayaman. Hinihintay ka na niya.” tense naman ang dalaga kung sino na namang damuhong ang ti-table sa kanya para manantsing. Nang makarating na sa puwesto nina Val ay parang tinuklaw ng sawa si Divine nang malaman si Val ang ka-table. Parang tuod na nakatayo ang dalaga sa harapan nina Val nang iwanan na siya roon ng receptionist.  Hinatak ni Val ang braso niya at pinaupo sa kanyang tabi. Parang tuod pa rin ang dalaga sa pagkaka-upo. Iyon ay bunga ng matinding hiya at waring iniisip niyang pandidirihan na siya ni Val. Tiningnan siya ng binata sa mukha at hinalikan sa pisngi. “ Oorder ako ng maraming ladies drink pero hindi mo iinumin para hindi ka na umalis sa piling ko, Scarlette. Kung iniisip mong  pandidirihan kita’y mali ka. Bagkus ay hinahangaan kita hindi dahil sa magaling kang sumayaw sa entablado.Kundi, natitis mo ang ganitong uri ng trabaho para lamang maitawid ang iyong pag-aaral at ang pangangailangan ninyong mag-anak. Pero, tinitiyak ko sa iyo na ito na ang huling gabi mo dito, Scarlette. Aalisin na kita rito at mananatiling lihim ang lahat ng ito. Bubusalan ko ng pera ang mga taong nakakalam ng iyong lihim para manahimik sila. Nang sa gayu’y manatili kang malinis sa tingin ng iba.”madamdaming turan ng binata habang yakap ng mahigpit ang dalaga.

Pumatak ang luha sa mata ng dalaga. Kumilos na ang kanyang mga braso’t kamay at ginantihan din mahigpit na yakap ang binata. Laking galak ng kanyang puso na may lalaking dalisay na nagmamahal sa kanya sa katauhan ni Val. Ang sweet ng dalawa na animo’y magkasintahan na nakatawag pansin sa ka-table naman ni Paul na si Shaney ang pagiging sweet ng dalawa.

“ Hoy, parang magdyowa naman kayo niyan. Ang sweet nyo kasi.” ani nito. napangiti lang si Paul. “ eh di gayahin din natin nang ginagawa nila.” hirit nito sa ka-table. Naging masaya ang table nila dahil sa lambingan at tawanan. Lambingan na walang halong pagnanasa kundi paggalang at pagmamahal lalo na ang eksena nina Val at Divine.

Gaya ng sinabi ng binata, umalis na nga sa pinapasukang club ang dalaga at sinabi nitong nakahanap na siya ng ibang trabaho. Naging iba ang tanawin sa naturang Lonely Tree dahil sa pagiging sweet ng dalawa. Oo, magkasintahan na sila. Habang nag-aaral pa sila ay inire-komenda ni Val ang nobya sa tiyuhin niyang ipasok sa kompanya nito bilang bookkeeper dahil magaling sa accounting si Divine.

Doon nga nag On-Job-Training si Divine nang huling mga taon na niya sa kanyang kurso. Katunayan, magtatapos ito na may honor bilang First Honorable mention. Si Val naman ay isang DJ sa isang FM radio station. Ang dating simpleng babae si Divine ay naging elegante na parang si Maricar Reyes at talaga namang maipagmamalaki. Iyon ang move ni Val para hindi siya hadlangan ng kanyang magulang sa kanyang pag-ibig kay Divine. Hindi niya pupuwedeng iharap sa dating bihis ng pagkatao nito s akanyang mga parents dahil hindi nila ito matatanggap para sa kanya. Ngunit ngayon, ito pa ang nagtutulak sa kanya na pakasalan sa takdang panahon ang kasintahan.

“ Bakit sa dinami-dami ng babaeng duaan sa buhay mo’y ako pa ang isang hamak ang pinili mo, Val? ” ani ng dalaga habang nasa isang resto sila.

“ Ibang mangusap ang puso, Divine. Ikaw ang itinuro niya sa akin. Hindi ko na itinanong ang sarili ko kung bakit sa isang GRO noon pa ako nagmahal. Ang mahalaga ay ang katotohanang nilalaman ng aking damdamin na hindi matitiis ang isang tulad mo. Tunay na pag-ibig lamang ang makakagawa ‘nun. Ikaw ang ibinigay sa akin ng Diyos. Ikaw ang hinihiling kong Red Woman sa aking panaginip na ibinigay Niya sa akin. ” turan ng binata habang hawak ang kamay ng nobya. “ Salamat at ibinigay ka rin Niya sa akin.” wika ni Divine. WAKAS

BUSES AND TRAIN

Story: RAVENSON BIASON







Nakaugalian na ng mommy Olga ni Heart na sumakay ng bus tuwing umaga kapag pupunta sa puwesto nitong meat shop sa Guadalupe. Ayaw ng 55-anyos na ermat ng dalaga na makipagsiksikna sa MRT tuwing umaga dahil bukod sa mabusisi ang mga dala niyang meat products na nakalagay sa plastic bags ay bawal magdala ng ganoon sa naturang sasakyan. Sinasamahan at inaalalayan na lamang si mommy Olga ng pinsan ng 22-anyos na dalaga na si Mario na naging Margie na member ng pederasyon.

Si Heart naman ay nag-e-MRT para walang hussle sa biyahe dahil mabilis at gusto nitong maaga laging pumapasok sa Makati bilang store manager ng isang pizza house. At kapag umuuwi’y sumasakay naman siya ng bus dahil ayaw niyang makipagsiksikan sa MRT. Iyon ang daily routine ng mag-ina na kanila nang nakasanayan. Nauunang umalis ang dalagang hawig ni Kaye Abad dahil 8:00 AM ang pasok nito samantalang ang mommy niya ay alas 9:00 ng umaga umaalis sa bahay nila sa Tandang Sora Quezon City sa may Tierra Bella. Isang araw ng Lunes, nang sumakay ng bus sina mommy Olga at Marge ay nakatayo sila. Talagang hirap dahil bukod sa may bitbit na ay siksikan pa sa bus na sinakyan nila.

Medyo chubby ang mommy ni Heart kung kaya nahihirapan ito at ang mga bumababang pasahero kapag nadadaanan siya. “ Sus, wala man lang gentleman ngayon sa panahong ito. Itong poging ito, hindi man lang nag-give way. Buwiset.” asar na bulong ng payatot na si Marge sa kanyang tita. Habang tinitingnan ang isang lalaki na nsa tapat ng kinatatayuan nila na dedma lang na nakaupo.

“ Nangangawit na ako, Marge.” expression ni mommy Olga na astang parang artistang si Chichay. “ Diyos ko po, wala na po bang gentleman sa panahong ito.” parinig pa nitong bulong. Waring dininig ang dalangin niya nang biglang may tumawag mula sa upuan sa bandang likuran. “ Dito na po kayo, mam! sambit ng isang binata na hinawakan ang dala ng ale. Hindi na nagpakipot pa si mommy Olga at agad itong tinanggap ang alok ng poging lalaki. Puwesto, agad siyang umupo at nakadama ng komportable sa naturang air-con bus. “ Salamat sa iyo, iho, ang bait mo naman.” ani mommy Olga.

“ Okey lang po, kasi nakikita ko kayong nahihirapan sa dala-dala ninyo. Akala ko may, mag-aalok na paupuin kayo, kaso wala kaya iyon, tinawag ko po kayo.” Nakangiting tugon ng binata. Habang bumabagtas ang sinasakyan nilang bus sa kahabaan ng EDSA ay nakipag-kuwentuhan ang binata sa kanila ni Marge. Hanggang sa Guadalupe’y inalalayan pa sila ng binata sa pagbitbit ng tatlong plastic ng meat goods.

“ Sige po, nay. Nice meeting you, po.” Paalam ng binata habang kumakaway pa sa kanila sa bintana ng bus. Kumaway din ang magtiyahin sa guwapong binata na nakasuot ng itim na t-shirt at maong pants.

“ Kabait na bata, ano? kahit medyo rocker ang dating ‘eh malinis at maayos ang gayak. Magaan agad ang loob ko sa binatang iyon.” Sambit ni mommy Olga habang inaayos na nila ni Marge ang mga paninda sa meat shop na nasa palengke.

“ Sayang, hindi natin siya nakilala, tita. Puwedeng-puwede sana siya kay Heart. Tingin ko’y bagay silang dalawa.” ani Marge.

“Eh, kaso nga, hindi natin alam kung makikita pa natin ang lalaking iyon. Gusto ko siya para sa anak ko dahil mabait siya’t magalang sa nakatatanda.”

Pagsapit naman ng 5:30 ng hapon ay nagkita naman si Heart at ang kanyang nobyong si Kirk sa tagpuan nila sa MRT station sa Ayala. Iyon ang agenda nila para hindi mabuking na may boyfriend na si Heart ng kanilang kapitbahay na si Ellen na nag-oopisina malapit sa pinapasukang Pizza House ng dalaga. Ito kasi ang nagsisilbing radar ni mommy Olga kung may dumidiga na sa dalaga niya. Kasi, ayaw siyang payagan ng mommy niya na magkaroon ng nobyo na hindi dumaan dito. Gusto ng nanay ni Heart na si mommy Olga niya ang pipili ng magiging nobyo niya para sa kanya.

“ Kanina ka pa ba? tanong ng binatang si Kirk sa dalaga habang humalik sa pisngi.

“ Kararating ko lang” sagot ng dalaga.

“ Maaga pa naman, Kirk, ano kaya kung mag-stroll muna tayo sa MegaMall, may titingnan kasi akong damit pang-regalo para sa darating na birthday ni mommy.”

“ No, problem. Hamo’t sagot ko ang snack natin.” wika ng binata. Iyon nga ang nangyari at pagkataposd na matingnan ang damit na blouse na may design ng mukha ni marilyn Monroe ay kumain sila sa isang Italian restaurant na nasa loob lamang ng mall.

“ Total, malapit na ikamo ang birthday ng mommy mo, ano kaya kung lumantad na tayo. Nahihirapan na rin aksi ako sa ganitong set-up natin. Gusto ko nang makilala ang mommy mo na nagger at malakas kamong mang boska. Okey lang sa akin iyon.” Ani Kirk.

“ No, Kirk. Kapag hindi ka nagustuhan ni mommy, tiyak na paghihiwalayin niya tayo. Ayokong mangyari iyon dahil mahal kita.” paliwanag ng dalaga.

Tumahimik na ang binata. Alam niya ang diskarte ng dalaga. Tamang panahon at pagkakataon lang ang kailangan para matanggap ng mommy ni Olga ang kanilang relasyon, at lalo na siya. In the next other morning ay tinulot ng tadhana na magkita uli sina mommy Olga at ang binatang na-meet nila sa bus.Magkatapat lamang ang kanilang upuan. Nang magbabayad na ang magtiyahin ay namutla ang lalaking dyuding at garalgal na binulungan ang tiyahin. “ Tita, naiwan mo yata ang wallet mo, wala kasi dito sa bag ‘eh. Paano tayo magbabayad nito. Naku, tita, palapit na dito yung konduktor. Sisingilin na tayo tiyak niyan. Yari na.”

“ Eh di, magtanga-tangahan na lang tayo o kaya mag-alibi na kunwari ay bayad na tayo.” ani mommy Olga.





“ Hello, tita. Eh, kilala na kaya tayo sa mukha ng konduktor ng sinasakyan natin na California Bus. Naku, yari tayo.” Tatapat na sana ang konduktor sa tapat nila nang nagsalita ang binatang binansagan nilang magtita na Mystery Boy.

“Bossing bayad ho. Dalawang Guadalupe at isang Makati.” Habang iniabot ang bayad na isandaang piso sa konduktor. Nakahinga ng maluwag ang dalawa sa narinig. Buti na lamang at may saviour sila.

“ Nay, ibinayad ko na ho kayong dalawa ni Marge.” Nakangiting sambit ng binata sa kanila.

“ Kita mo nga naman, Marge. Suwerte ang binatang ito, aba’y kung hindi dahil sa kanya tiyak na mapapahiya tayo. Di kaya, alam niyang wala tayong pambayad?”

“ Tiyang naman, gusto lang talaga niya tayong ilibre. Kaya, inunahan na niya tayo.”

At gaya uli ng pagbaba nila sa Guadalupe’y ay inalalayan sila ng binata na may kalakihan ang katawan. Ito na ang nagbitbit ng dala nilang mga meat goods at sinamahan na sila papuntang palengke. Pinagkape nila ang binata pagdating sa meat shop at makalipas ang 20- minutos ay nagpaalam na rin sa kanila. Didiretso na ito sa pinapasukang office bilang Graphic Artist.

“ Nakup, Marge. Hindi ko nga pala naitanong kung ano ang pangalan ng binatang iyon.”

“ Tita naman, kasa-kasama na natin hindi pa natin kilala pero tayo kilala na niya. kayo po talaga, medyo nag-uulyanin na. Uminom nga kayo ng Sustagen Premium.”

“Eh, ba’t ikaw, hindi mo rin naitanong ang pangalan niya. Kasi, hindi ka na mapakali kapag nakikita si Mystery Boy. Naku, ano na lang ang iisipin niya na hindi natin siya kinikilala.” hirit pa ng ale. Kinahapunan naman, mga rush hour ay nagkita uli si Heart at ang nobyong si Kirk sa MRT station sa Ayala. Habang nakapila sa pagkuha ng MRT card ay nag-uusap sila.

“ Sana naman, makapunta ako sa birthday ng mommy mo, Heart. Gustong-gusto ko na siyang ma-meet ‘eh. “

“ Di ba nag-usap na tayo? Durog ako kapag nalaman niya na may nobyo na ako.”

“Masyado kang negative, subukan lang natin. Malay mo, magustuhan ako ng mommy mo. saka, gusto ng mga parents na dinadalaw sa bahay ang anak nila at nais silang makilala dahil lumalabas na seryoso ang isang lalaki sa nararamdama sa kanilang anak.”

“ ‘Eh sa hindi ganun si mommy, ‘eh. Sige ka, pag di ka niya kursunada, sira ang relationship natin. Hamo’t ibi-build -up kita sa kanya para magkaroon siya ng idea tungkol sa iyo.”

“ Di kaya may ibang lalaking gusto ang mommy mo para sa iyo?

“ May punto ka, Kirk, kasi may ikinukuwento siya sa akin na Mystery Boy. Wala naman siyang gaanong ibinibigay na details sa taong iyon, pero gusto niya raw iyon para sa akin.” Saglit na nalungkot ang mukha ng binata at agad namang kinabig ni Heart at hinalikan sa pisngi. “ Sus, ito naman. Di naman kita ipagpapalit dun ‘no! ani ng dalaga.

Mga 20- araw din ang lumipas ay kadalasang nasa iisang bus naman sumasakay sina mommy Olga at ang Mystery Boy. Nagkataong maluwag ang bus ng umagang iyon kung kaya sa iisang upuan silang tatlo naupo. Sa wakas, nalaman na nila ang pangalan ng binatang si Roger.

“ Kuwan, Roger. Malapit na ang birthday ko, gusto ko sanang pumunta ka para ipakilala ko sa iyo ang anak kong si Heart. Maganda iyon at mabait na tulad mo. Tiyak na magugustuhan mo siya.” ani mommy Olga.

“ Thank you po, nay. Kaso, may nobya na po ako ‘eh.” Sagot ng binata.

“ Ah, ganun ba. Pero, tiyak na malilimutan mo ang nobya mo kapag nakita mo ang anak ko, Roger. Punta ka ha. mag-alibi ka na lang sa nobya mo na may importante kang gagawin o kaya’y masama ang pakiramdam mo kung kaya hindi mo siya makakapiling.”

“ Okey po. Kasi po iyong nobya ko ayaw niya akong papuntahin sa bahay nila na hindi sinasabi sa akin kung taga-saan siya. Ni hatid po ay ayaw niya kaya sinusundo ko lang siya sa pinapasukan niya at naghihiwalay kami sa MRT Quezon Avenue station. Nag-iingat po siya dahil kapag nalaman ng ermat niya na may nobyo na siya ay pagbabawalan niya raw kami.”

“ Naku, iba ako. Gusto kita para sa anak kong si Heart. Ano, punta ka sa linggo ha sa may bahay namin sa Tandang Sora. Hihintayin kita run.”

Sabado ng gabi ay abala ang mag-anak na Mariano sa mga pagkaing ihahanda sa kaarawan ni mommy Olga. Excited na ang lahat at balitang darating ang daddy ni Heart mula Dubai na nagtratrabaho bilang Plant Coordinator sa isang steel company roon. Habang inihahanda ang mga gagawing gelatine ay nakuhang i-open ni mommy Olga kay Heart ang tungkol kay Roger.

“ Iha, pupunta rito bukas si Mystery Boy, si Roger. Ipapakilala kita sa kanya at tiyak na mas guwapong hamak sa sinasabi mong suitor mo na si Kirk. Huwag kang magkakamaling papuntahin dito ang Kirk na iyon dahil ipapahabol ko siya sa German Shepherd nating si Shiva.”

“ Hay naku, mommy. Hindi naman pupunta ‘yung tao dahil sinabihan ko na nerd at strict ka. kahit gusto niyang pumunta para ma-meet ka ay sinabihan kong huwag na at baka katayin mo pa siya at gawing tindang karne sa meat shop natin.” simangot na irap ni Heart.

“ Tiyak na walang binatbat ang mga suitors mo kay Roger. Matangkad na, guwapo, mabait at macho. I dare you, tiyak na mai-inlove ka sa kanya kapag nag-meet na kayo.”

“ Really, mom. Paano kung hindi. Wanna beat? Kung hindi, papayagan mo akong makapunta na rito si Kirk sa bahay?”

“ Sus, kunwari ka pa. Hoy, alam ko ang karakas mo kapag inlove mo may tinatago. Anong malay ko kung nobyo mo na ang Kirk-Kirk na yan. Sige payag ako, pero kung hindi pumasa sa standards ko’y sa kangkungan din siya pupulutin.”

“ Linggo, alas singko ng hapon ay nasa Tandang Sora Avenue na si Roger. Ang SOP ay susunduin na lang siya ni Marge sa Mcdo at sasamahan papuntang bahay nina mommy Olga. Samantala, excited naman si Heart sa ipinagmamalaking bisita ng mommy niya. sana hindi niya magustuhan dahil talaga namang matikas pagdating sa kalidada ng lalaki ang nanay niya. Isang puweba na rito ay ang daddy Victor nila na parang si Pierce Brosnan na bukod sa guwapo, mabait, ay karinyoso pa. Nasa kuwarto lang ang dalaga at pilit tine-text si Kirk na hindi niya makontak. Maya’t-maya’y may narinig na siyang bati na tila para sa panauhin na masayang sinalubong ng kanyang mommy at mga kapatid.

“ Aba’y ka-guwapo naman pala nitong si Roger. Hindi ka nga nagkamali, mommy.” sabat ng 18-anyos na kapatid niyang si Cathy na lingid sa dalaga ay parang tuko kung maka-angkla sa binatang bisita. Nasa silid pa rin niya ang dalaga at nakikiramdam lang sa mga mangyayari sa labas ng kanyang kuwarto. Maya-maya’y narinig niya ang kanyang mommy na niyaya ang naturang bisita na kumain na ng pagkain sa handaan.

“ Naku, nasaan na ba si Heart at nang maipakilala na kita sa kanya, Roger.” bulalas ni mommy Olga. “ Baka nagpapaganda po sa loob ng kuwarto niya.” hirit naman ni Cathy na panay ang angkla sa binata.

“ Ang sabihin mo, masama ang pakiramdam dahil hindi niya feel ang set-up ng mommy mo.” banat ni Marge na nakapamaywang pa.

“ Kumakanta ka ba iho?” tanong ng ale sa binatang si Roger. “ Aba, oo naman po. Sanay tayo diyan.” masiglang tugon ni Roger. At ang siste’y sinimulan na nila ang pagbi-videoke. Una nilang pinasalang si Roger at game itong kinanta ang awiting “ Have I Told You Lately” ni Rod Stewart. Nagulat ang lahat sa lamig at husky na boses ng binata anupa’t ang mga tao sa sala ng bahay ay binigyan siya masigabong na palakpakan. Rinig ni Heart ang tinig ng binata at maging siya’y nagulat. There’s somethings wrong ika nga. Hindi siya mapakali at biglang naging curios sa lalaking ipinagmamalaki ng kanyang mommy. “ Parang si Kirk ang kumakanta.” sambit ng dalaga sa sarili. Kaya, naisipan nang lumabas ng dalaga upang malaman na kung sino ang lalaking panauhin nila. Paglabas niya sa pinto ng kanyang silid ay agad niyang inusisa si Cathy na nakatayo sa tapat ng pintuan. “ Pssstt, Cathy. Iyong Roger ba na bisita ni mom ang kumakanta?”

“ Oo, ate. Ang ganda ng boses ano, saka ang guwapo-guwapo pa niya.” tugon ni Cathy na super kilig. Sinipat mabuti ni Heart ang panauhing patuloy pa rin sa pag- awit habang nakatikod ang puwesto nito sa kanya. Tiningnan mula ulo hanggang paa. Bigla siyang kinabahan.

“It can’t be. Parang si Kirk siya kung tumindig. Pati height saka katawan ay pareho sila.” sambit ng dalaga sa sarili. Waring hinihila ang kanyang patungo sa puwesto sa sala kung saan naroroon ang entertainment set nila. Walang kamalay-malay ang mga naroroon na nandoon na pala siya dahil nadala na rin ang mga ito sa kantahan na nakikipag-duet pa kay Roger. Sinipat ng patagilid ng dalaga si Roger at laking gulat niya nang malaman kung sino ito. Bumilis ang tibok ng kanyang puso na nakadama naman ng buong galak. Pagkatapos umawit ni Roger ay pumalakpak siya habang nakangiti. Hindi naman siya agad nakita nito dahil naka-puwesto siya sa likuran.

“ Ang galing mo naman, pare. Na-touch ako ‘run ah.” wika ni Heart habang pumapalakpak. Napalingon namam si Roger sa likuran at nang malaman kung sino ang tumuran ng ganoong pananalita’y nagulat siya. “ He-Heart…! bulalas ng binata. Laking gulat din nina mommy Olga kung bakit kilala ng binata si Heart.

“ Kilala mo pala ang anak ko, Roger. Aba’y mabuti naman.” kinkilig na wika ng ale.

“ Opo, mommy. Katunayan, siya at ang sinasabi kong Kirk ay iisang tao lamang. And to tell you honestly, boyfriend ko na siya. Ano, huwag nyo pong sabihing hindi ka boto sa kanya.” Nakapamaywang na sabi ni Heart habang naka-angkla sa binata.

“ Kita mo nga naman ang coincidence, oo. Aba’y no problem sa akin kung boyfriend mo na si Roger, este Kirk… hmp, whatever. Total, ipipilit ko naman talaga siya sa iyo para kayo ang maging magsweety-pie.” Sa sobrang tuwa naman ni Roger ay napamano ito sa mommy ng dalaga.







Hindi rin siya makapaniwala na ang sinasabing mommy ni Heart at ang aleng kapalagayan niya ng loob ay kasundo niya pala sa isang kakaibang twist. Ang siste’y, buong pagtataka naman ang bumalot sa sentido ng mga ka-pamilya ni Heart kung paano nangyari ang ganoong kaygandang coincidence. Kaya, mahabang usapan at paliwanagan ang nangyari na kalauna’y naintindihan din ng lahat.

“ Ang gusto kong mapangasawa mo Heart ay iyong lalaking may paggalang at kasundo ang magiging biyenan nila. Magiliw at may pagmamalasakit at hindi puro pa-tweetums. Ano, masaya ka na dahil boto ako kay Roger, ah… este Kirk ba? para sa iyo.” teka bakit Kirk ang tawag mo kay Roger?” hirit ni mommy Olga habang tapik-tapik ang balikat ng binata.

“ Ganito iyon, mom. Kapag tinatawag ko siya sa cellphone at hindi agad nagre-response ay sinasabihan ko siya sa linya ng… Kirk…Kirk… Roger, Roger copy… copy, Kirk. Iyon kaya iyon ang bansag ko sa kanya.” Kilig na sambit ng dalaga habang tinititigan ng malagkit si Roger. Kaya ang aral sa istoryang ito ay maging mabait at magiliw sa nakakatanda upang pag nakasundo’y irereto kayo sa maganda o pogi nilang anak. WAKAS

YOU'RE THE INSPIRATION

YOU’RE THE INSPIRATION

NI: RAVENSON BIASON


“ Hindi ka ba nagbibiro, ate? Ibibigay mo lang itong mga bote’t diyaryo sa akin?”

“ Oo naman. May wire pa nga kami diyan na may tanso. Gusto mo, sa iyo na rin iyon.”

“ Talaga!, ang bait- mo naman ate Hazel.”

“ Talagang mabait. Kasi, mukha ka namang mabait eh. Masipag pa.”

“ Kailangan kasi, ate, nag-iipon ako para makapasok uli sa HighSchool Graduating pa naman sana ako. Ayaw ko kasing mahirapan si Inay.” ani Koni habang kinakakarga na ang mga kalakal sa gate ng bahay nina Hazel at inilalagay sa kariton.

“ Sige, te! Thank you uli sa uulitin.”

Pagkaalis ni Koni ay hinahabol siya ng tingin ng dalaga. May kahulugan. “ In fairness, guwapo ang magboboteng iyon, ano may dear friend. Marungis lang tingnan at amoy araw. Pero kapag naayusan iyon. Swak. Parang si Tom Cruise lang na moreno. Puwede nang binyagan.” kantiyaw ni Edna na kaibigan ni Hazel.






Ngumiti ang dalaga. Totoo kasing may tama siya sa magbobote kung kaya binibigay niya lang ang mga bote, plastic, at diyaryo kapag dumadaan ito sa bahay na inuupahan nila. Sa edad na 16 ni Koni ay hindi pa nabibinyagan sa tingin ni Hazel. Makisig at matipuno ang katawan. Sa tingin niya’y Dakota ang binata dahil natural ang bukol nito sa harapan. Walang malisya sa binata ang suot niyang spaghetti at maikling shorts.

Call Center agents ang dalawa. At kapag nasa trabaho si Hazel ay hindi maalis sa isipan niya si Koni. Parang kinikiliti siya. “ Shit kang bata ka! bakit hindi ka maalis sa sistema ko.” bulong niya sa sarili. Day-off noon ni Hazel nang magawi si Koni sa bahay nila na basang-basa ng ulan. Kahit malakas ang buhos ng ulan ay naririnig ni Hazel ang tawag ng binata. Siyempre, kita niya ito dahil nakasilip siya sa bintana. As usual, kalakal na naman ang punta nito.

“O, basang-basa ka, ah. Baka magkasakit ka niyan. Magbanlaw ka kaya. Pahihiramin muna kita ng damit pambabae. Labhan mo ang damit mo sa washing machine at i-dryer na lang para matuyo agad. For the main time, dito ka muna sa loob.” sabing may pag-aalala ni Hazel dahil sa giniginaw na si Koni.

Nahihiya man ay pumayag na si Koni. Pagkatapos magpasalamat ay nagtungo na siya ng CR habang pinapaikutan sa washing machine ni Hazel ang basa niyang damit. Hindi mapakali ang 23-anyos na bebot habang nasa banyo ang binata. Maya-maya’y nagsabi na ang binata na tapos na siya at walang tuwalyang pamunas at damit. Alam na ni Hazel ang gagawin kaya kumuha muna siya ng panty, t-shirt, at short para isuot ni Koni. Pagkaabot ng mga ito sa pintuan ng banyo ay nadulas si Hazel kung kaya napayakap s ahubad na katawan ng binata. Ramdam nito ang flagpole ng binata na kahit tulog pa ay nakatango na. Mangha siya sa kahubaran ni Koni. Kahit moreno ay makinis ito. Nagmumura ang mga muscle sa balingkinitang katawan. Dahil sa pagkabigla ay hindi niya napansing napahawak siya sa manoy ni Koni habang inaalalayan siya nito para makatayo.

“Te, nagagalit ang cobra ko kapag nahahawakan ng seksi’t magandang babaeng tulad mo.” biro ni Koni. Nagulat na lamang ang binata nang isubo ni Hazel ang flagpole niya. Ah, alipin na ito ng matinding pagnanasa. Gusto niya sanang pigilan pero nadarang na siya. Damang-dama niya ang mainit na hininga ni Hazel na bumabalot sa kanyang pagkalalake. Pumitlag ito sa bibig ng babae. Habang abala sa pagpapala si Hazel ay binuksan nito ang shower kaya nabasa na siya. Naghubad na at mangha si Koni sa tayung-tayong dibdib ng kanyang ate. Ahit din ang pubic hair nito. Pakiramdam niya’y si Salma Hayek ang nasa harapan niya. Binuhat niya si Hazel sa bath tub at pinaupo roon. Ibinuka ang hita nito at pinagpala ang bulaklak. Sinipsip ang munting laman doon. Ilang hagod, dila at sipsip pa ay pumulandit sa mukha ni Koni ang katas ni Hazel.

Iyon na ang hudyat para lusungin niya ang kuweba ng hinahangaang ate. Ramdam naman ni Hazel na halos umabot sa matris niya ang flagpole ng binata. Mangha ito dahil magaling umararo si Koni na para bang sanay na sanay na.

“ Kasi, te! Natutunan ko lang ito sa mga nakaniig kong tsiks na nagbibigay din sa akin ng kalakal. Si Aling Miya na biyuda diyan sa kabilang kanto ang buminyag sa akin nang i-frame-up niya akong siyang nagnakaw ng bisikleta ng 4-anyos niyang anak na si Nicole. Ipapa-barangay sana niya ako pero hindi raw mangyayari iyon kapag pumayag ako sa gusto niya. Iyon pala…” sambit ni Koni.

Habang bumabayo si Koni ay pinagpapala nito ang dibdib ni Hazel. Ilang hagod pa ay inilabas nito ang kanyang flagpole at pinaputok ang magma sa puwitan ng bebot sa posisyong dog style. Pagkatapos ng mainit na sandali ay parang na-guilty si Koni. Nakokonsensiya sa kanyang ginawa. “ Sorry, ate. Hindi ko gusto ang nangyari. Natukso lang ako.”sambit nito.

“ Okey lang iyon. Gusto ko rin naman, eh. Balewalain mo na lang na parang walang nangyari.” Gayun nga ang lagay. Pero, hindi na nakikita ni Hazel na nangangalakal si Koni. Pumapasok na ito sa isang Car Wash Shop at dumadaan sa bahay nila. Kapag suweldo ay nagdadala ito ng pizza. Nang sumunod na pasukan at nakapagtapos ng High School ay nagkaroon ng honor si Koni. Ang nanay Lupe nito at si Hazel ang nagsabit ng medalya sa kanya sa entablado. Niyakap ng binata si Hazel tiningnan. Masaya namang nakatingin ang nanay nito. “ Alam mo, Hazel, kaya nagpursige itong si Cornelio ay dahil sa iyo. Ikaw daw ang inspirasyon niya kaya nagsumikap siya kasi para raw hindi siya alangan sa love niya, at ikaw iyon Hazel. “ wika ni Aling Lupe. Matamang tiningnan ni Hazel ang binata. Pinapahalagahan pala ni Koni ang nangyari sa kanila. Hindi lang init, kundi mahal siya ng binata. “ Pagbutihin mo ang pag-aaral mo’t magiging career. Maghihintay ako sa iyo.” sambit ni Hazel. Ah, minsan, ang seks ay nagpapatibay at bantayog para sa pagpapaunlad ng damdamin. Iyon ay ukol lamang sa isang taong umiibig at nagpapahalaga niyaon. WAKAS

CHIQUITITA

CHIQUITITA

NI: RAVENSON BIASON








Hindi naman bahay-ampunan ang tahanan ni George. Pero, nasa pangangalaga nila ng kaibigang si Ramil ang halos 20 bata na pinabayaan na ng kanilang mga magulang. Sila yung mga batang kalye, rugby boys, at mga namamalimos na kinupkop ng isa lamang nagre-repair ng mga sirang appliances sa puwesto nito na malapit lamang sa kanilang tinitirhan. Mga anim na taon na ring ginagawa ito ng 26-anyos na kelot. May aalis, may bagong darating. Okey lang daw dahil mahilig siya sa mga bata at masaya siya na nakakatulong sa kanila.

Si Ramil naman, 23-anyos ay nagtitinda ng kwek-kwek at balut sa labasan ng kanto ng Barangay Carnation. Para kay Ramil, lumalakas ang loob niya kapag kasama si George at ito ang nagbibigay sa kanya ng pag-asa. Ang mga batang kinupkop nila’y kusang sumama na sa kanila at minsa’y nagpapaalam umuwi ng kani-kanilang mga bahay. At kapag babalik ay welcome pa rin sila sa maligayang tahanan na tinatawag nilang Happy House. Nasa poder nila ang mga batang nasa edad 4-hanggang 13 anyos, Labing-isang lalaki at siyam na babae.

Pinapa-raket ni George ang mga bata na mangalakal na gusto naman ng mga ito. Pagsapit ng alas 7:00 ng umaga’y gayak na ang mga bata para mangalakal. May sasakyang L-300 na pag-aari ng isang kaibigan. Ito ang naghahatid sa mga bata sa kani-kaniyang destinasyon na malapit sa mga convenience store at palengke. May mga dala-dala silang mga sako para doon ilagay ang mga plastic na lalagyan ng ng prurified water o iced tea, fanta o lalagyang lata ng softdrinks o beer, mga iba pang plastic, at karton.

Ang mga binatilyo naman ay nagbobote. Sa isang banda, ayaw silang mamalimos ng binata pero pinilit siya ng mga ito para makatulong sa kanya sa mga gastusin. Bago mananghalian ay susunduin na ang mga bata ng sasakyan kung saan ay ilalagay doon ang mga nakuhang kalakal. Sa isang araw ay nakakakuha sila ng kalakal na 12 sako batay sa kani-kaniyang klase ng kalakal. Kumikita si George sa mga bata ng halos 3,000 piso sa isang araw. Kapag araw ng linggo ay pahinga sila at nagtutungo ng sama-sama sa bahay-sambahan upang magpasalamat sa Diyos.

Ang kalahati rito ay kanyang iniipon para sa pag-aaral ng mga bata na alam naman ng mga ito. Binibilhan niya rin ng vitamins ang mga bata gaya ng ascorbic acid, growee, at anti-biotics para matikas pa rin ang mga ito. Gusto ni George na hangga’t maaari’y masasarap na pagkain ang ipakain niya sa mga bata. Gaya ng hotdog, corned beef, fried chicken, at ice cream na nilalantakan ng mga ito tuwing weekend mula sa kanyang kinita sa pagre-repair. Kaya naman kahit mukhang mahirap sila ay malulusog ang mga bata. Isa pa, sinasanay niya sa kalinisan ang mga ito na kahit nasa depressed area lang ang kanilang tahanan ay kaysa silang lahat. Malinis at maayos ang loob ng pamamahay at may kanya-kanyang gawaing bahay ang itinuka sa bawat bata.

Sa mga bata’y pinakamalapit kay George si Trudis na 6-anyos na bata. Malambing at masayahin ito. Ipinangako ng binata na sa susunod na pasukan ay pag-aaralin na niya ito sa school. Ang naturang bata kasi ay iniwan sa kanya ng dating kasintahang si Ivy na inanakan lamang ng nobyo nitong pamangkin ng Kapitan ng barangay. May puwang pa rin sa puso niya ang babae kung kaya inako niyang parang tunay na anak si Trudis. Sa huling balita niya kay Ivy, 23-anyos ay nasa Japan ito. Bukod tanging si Trudis at ang batang 7-anyos na lalaking si Bokyo ang naiiwan sa bahay para magbantay, maglinis, at maghanda ng pagkain. Manaka-naka namang sumasaglit sa bahay si George para tingnan ang dalawa. Minsa’y nautusan ng binata si Trudis na bumili ng soldering lead sa hardware na nasa labasan lamang ng kanilang kanto. Pagbalik ng bata’y may dala na itong bagong kaibigan na batang babae na nasa 5-taong gulang. Mestisa ang tsinitang bata at mukhang anak mayaman.





Nagulat naman si George nang makita ang batang akay-akay ni Trudis. Akala niya ay kalaro lamang ito ng bata. Ngunit, nang makabalik siya sa repair shop at hanggang sa makauwi ay nandoon pa rin ang bata na nakikipaglaro ng jackstone kay Trudis. Agad namang tinanong ng binata si Bokyo habang nagsasaing.

“ Sino ba ang batang iyan, Bokyo? Baka hinahanap na ‘yan ng mga magulang niya.”

“ Hindi nga po niya alam ang pangalan niya, kuya George. Basta, sabi niya kay Trudis, dito na lang daw siya.” sagot ni Bokyo.

Medyo nabigla si George sa narinig. Gayunpaman, pinintahan niyang mabuti ang cute na bata at nalaman niyang hindi ito taga- rito sa kanila. Sa isip niya ay baka maglayas o naligaw kung kaya napadpad sa kanila. Na anak ito ng Intsik Ah, sumasakit ang ulo niya sa kaiisip, basta hangga’t walang kumukuha at naghahanap sa bata’y kukupkupin muna niya ito. Tuwang-tuwa naman ang mga ibang bata nang malamang makakasama nila ang mestisang kaibigan ni Trudis. Ang problema’y hindi ito sanay kumain ng pang-masa kung kaya madalas nilang ulam ay corned beef, ham, hotdog, nilagang baka at barbeque. Mula nang nandoon sa kanila ang misteryosang bata’y sinuwerte sila dahil lalong lumakas ang Repair shop ni George at ng kasosyo niyang si Pugay. Sold out naman lagi ang tinda ni Ramil kapag kasama niya ito sa puwesto ng kwek-kwek at iba pang tindang street foods sa kanto.

Isinama din minsan ni George ang bata sa repair shop para hindi mainip sa bahay. May inaayos siya noong DVD player. At ang matapos hinangin ang sirang piyesa niyaon ay nagsalang siya ng CD ng ABBA at pumailanlang ang tugtog na Chiquitita. Nabigla si George dahil kinakanta ng batang babae ang awit at sa pakiwari niya’y kabisado iyon ng bulilit. Sa totoo lang, paborito ng binata ang awiting iyon ng ABBA na una niyang awiting natutunang kantahin buhat nang siya ay magkaisip. Madalas kasi iyong pinapatugtog ng nanay Bella niya noong siya ay bata pa. Giliw na giliw si George habang minamasdang kumakanta ang bata. Maganda ang boses nito at bumibirit na nakatawag pansin sa mga dumadaan sa repair shop.

Kaya naman, dahil sa hindi matandaan ng mestisang bata ang kanyang pangalan ay tinawag na lang siyang Chiquitita nina George. Parang nagbuhos ng pagpapala ang Diyos sa pamamagitan ng bagong saltang bata. Paano kasi’y isinali ni George ito sa Birit Tsikiting Contest sa kanilang barangay. Nagwaging kampeon ang bata at nag-uwi ng sampung libong cash bukod sa tropeo. Kaya naman naghanda ng magarang salu-salo sa kanilang bahay dahil dun. Habang tumatagal ay nasasanay ang bata sa bagong kapaligiran na kinasadlakan niya ngayon. Kaso, may mga gabing umiiyak ito dahil hinahanap niya ang kanyang mommy. May pagkakataong napapansin niya itong laging tulala at malalim ang iniisip.

Inaalo na lamang ni George ang bata at sinasabing umalis lang ang kanyang mommy at babalikan siya. Tumatahan naman si Chiquitita kapag niyayakap ang bata. Matuling lumipas ang limang buwan na siya ring panahong inilagi ni Chiquitita sa kanilang pugad. Ngunit, malakas ang kutob ni George na hinahanap na ng mga magulang niya ang bata. Kaya, nakikiramdam din siya kung may naghahanap o may mga taong kumukuha ng impormasyon tungkol kay Chiquitita.

Isang out of town raket sa Laguna ang tinanggap ni George. Tinanggap niya ang alok ng isang Electronic Center shop na kung saan ang mga sirang computer o monitor nito ay gagawing TV. Halos dalawang linggo siya roon na papunta’t pabalik. Minsa’y niyaya siyang uminom ng anak ng may-ari ng shop na si Pete, 32-anyos sa isang kubol doon. Sa katapat puwesto nila ni Pete ay may nag-iinuman din na mga apat na kalalakihan habang nag-uusap.

“ Ka-malas naman natin mga tsong. Naging bato pa ang sampung milyon. Kung hindi sana naitakas ng driver ang mestisang bata, sana’y naipatubos natin iyon sa kanyang mga magulang.”

“ Umatras kasi ang Manding na yan sa plano natin. Nako-konsensiya raw siya. Kaya pala nang kikidnapin na natin ang bata’y nanlaban siya at pinatakas ito.”

“ Di ba, inupakan na natin iyon at napuruhan? Matibay din ano, biro mo, hindi na natin nasundan iyong kotseng minamaneho niya at nagawang makatakas sila ng bata.”

“ Gago ka rin ano? natural na susundin ni Manding ang amo niyang babae na iligtas ang bata. Di ba. sa inis ko’y binundol ko na lang iyong amo niyang babae na nahulog sa bangin sa Magallanes sa Cavite. Aba’y sinusuwerte pa rin ang likat… nabuhay at balita ko’y na-comatose raw kaya wala nang maalala.”

“ Ang alamin natin ngayon kung saan iniwan ni Manding ang bata sa San Basilio nang mabalita sa dyaryo na may lalaking natagpuang patay sa kotseng hinahabol natin na siya nga.”

“ Doon nga naglalagi ngayon si Billy, babalitaan niya na lang tayo kapag may development na. Malakas kasi ang kutob ko na nandoon lang sa Barangay Carnation ang bata dahil malapit doon nakaparada ang kotseng minaneho ni Manding.” sabi ng nagngangalang Julio sa apat na lalaki. Iyon ang narinig na usapan ni George sa kanila na konektado sa pagdating sa buhay nila ni Chiquitita.

“ Mga kidnapper pala ni Chiquitita ang mga ungas na ito. Tatandaan ko ang mga pagmumukha ninyo at kapag nagawi kayo sa barangay namin ay ipapatimbre ko kayo sa mga katropa-peks, mga gago!” wika ni George sa sarili. At para malaman ang mga impormasyon sa pagkatao ng bata ay tinanong niya si Pete kung may ideya ito sa naunsiyaming kidnap for ransom mga anim na buwan na ang nakakalipas. Kaya pala nakalimutan ng bata ang pangalan niya dahil siguro na-trauma rin sa mga pangyayari.

“ Pinaghahanap na nga nina Mr. Cheng ang bunso nilang anak na si Michelle. Wala pa ngang lead ang mga pulis kung nasaan ito. Hinahanap na rin ito ng nanay niyang Gizelle dahil nanumbalik na ang malay nito sa loob ng anim na buwang pagka-comatose. Kaso, tinatamad na yata ang pulisya dahil wala talaga silang lead kung saan na napadpad ang bata.

Ngayong alam na ni George ang totoong pagkatao ni Chiquitita ay may plano na siya para maibalik ito sa kanyang mga magulang. Lingid sa mga kidnapper ng bata na nasa kubol na KTV house ay lihim niyang kinuhanan ng magandang anggulo ang mga mukha ng kalalakihang nag-uusap. Sinipat niya ang close-up para makilala niyang mabuit ang mga tarantadong mga suspect. Pagkatapos ng raket niya ng sumunod na araw kina Pete ay lihim niyang pinuntahan ang bahay ng mga Cheng sa Dasmarinas, Cavite na nakuha niya kay Pete ang address nito. Kinausap niya ang sekyu na naka-tuka sa gate ng bahay na nais niyang kausapin ang mag-asawang Cheng dahil importante.

“ Naku bossing, may pupuntahan sina mama at sir. Importante rin eh.” sabat ng sekyu.

“ Saan ba ang lakad nila? tanong uli ni George.

“ Sa Maynila, sa isang opisina ng dyaryo roon para ibigay ang litrato ni Michelle para mahanap na kung nasaan siya. halos anim ba buwan na ksi siyang nawawala. Bakit ba?”

“ Ah, kasi tungkol ito kay Michelle. Pakisabi na may alam ako sa kanilang anak.” pahayag ni George. Waring na-excite ang sekyu kung kaya agad itong pumunta sa loob ng magarang bahay para sabihin sa amo niya ang isang magandang balita. Nang malaman ng mag-asawang Cheng na may panauhinsilang hindi inaasaha’y agad nilang pinapasok si George at buong galak na tinanggap. Excited naman siyang kinausap ni Gizelle, 34-anyos na mommy ni Chiquitita tungkol sa kanyang nalalaman sa bata.

“ May alam ka kamo sa aming anak. Nasaan siya? tanong ng ginang na paos pa ang boses habang inaalo ng asawang si Joel. Umiiyak na kasi ito sa kinauupuang wheel chair.

“ Oho, Mrs. Cheng. Katunayan nga ho’y nasa puder namin siya. Ligtas po siya at wala po dapat kayong ikabahala.”ani George. Sinabing lahat ng binata ang buong detalye ng pangyayari kung paano napunta sa piling nila si Michelle na binansagan nga niyang Chiquitita. Pati ang pag-trace niya s amga kidnapper ng bata ay kanyang sinabi at ipinakita pa ang mga pagmumukha ng mga ito na naka-save sa kanyang cellphone.

“ Maaari na ho ninyong puntahan si Michelle sa amin para makuha na ninyo. At dapat po nating gawin ay ipa-lathala sa tabloid ang mga mukha ng suspect para mahuli ng kinauukulan.” Mungkahi ng binata.

Mabilis ang mga sumunod na pangyayari. Nilakad na ni Mr. Cheng ang pagpapalathala ng mukha ng mga kidnapper ni Michelle at sa loob lamang ng 48-oras ay nahuli na ang mga ito sa isang rancho sa Trece Marteres sa Cavite. Sabik namang sinamahan ni George ang mag-asawa sa kanilang lugar para masundo ang anak nilang si Michelle.

Pagkakita ng bata sa kanyang mga magulang ay bakas sa kilos nito ang kasabikang makita ang kanyang mga magulang. Naiyak naman sa tuwa ang mga batang naroon sa bahay nina George ng makita ang eksenang iyon. Sa totoo lang ay nakadama ng lungkot sina George dahil mawawalay na sa piling nila si Chiquitita. Dinaan na lang nila sa palakpakan ang pagpipigil ng kalungkutan.

“ Maraming salamat sa inyong lahat. Salamat sa pagmamahal na inukol ninyo kay Michelle. Tatanawin naming malaking utang na loob ang kabutihang ginawa ninyo sa aming unica iha.” wika ni Mr. Joel Cheng.

“ Huwag kayong malungkot, padadalawin ko rito si Michelle para makita kayo anumang oras. At kayo, welcome kayong bumisita sa bahay anytime na nais nyong pumunta basta tawagan nyo lang kami.” wika ng mommy ng bata. Bago pa tuluyang sumakay ng Ford Expedition ang bata’y buong higpit itong yumakap kay George habang umiiyak. Niyakap din siya ng binata. Hindi naiwasang tumulo ang luha niya dahil napamahal na ng todo sa kanya si Chiquitita. Dahil sa hindi kumalas ang bata sa pagkakayakap sa kanya’y siya na ang naghatid nito sa magarang sasakyan. Hinagkan siya sa labi ng bata at nagpasalamat ng marami.

Pagkatapos niyaon ay inakbayan si George ni Mr. Cheng at kinausap sa isang sulok. May ibinigay ito sa kanyang envelop. Nang kanyang buksan ay puro tig-iisang libuhin ang laman niyaon.

“ Three million pesos iyan, George. Paunang pa-kunsuwelo pa lang iyan dahil sa pagkupkop mo sa aking anak. Malaking tulong yan para mairaos mo sa araw-araw ang mga batang kinukupkop mo.” ani Mr. Cheng. Subalit, ibinalik lamang iyon ng binata sa business Tycoon.

“ Hindi ko po matatanggap iyan, Mr. Cheng. Walang katumbas na halaga ang ginawa namin sa inyong anak gaya ng pagmamahal ng isang magulang. Masaya po ako na nakilala namin si Michelle at malaki ang nagawa niya sa aming buhay. Hindi basehan ang materyal na bagay para maging masaya ang isang pamilya, kundi ang pagmamahalan at payapang ugnayan sa isa’t-isa.” ani George.

Gayun na lamang ang paghanga ni Mr. Cheng sa prinsipyo ni George. Gustuhin man niyang ipilit na ibigay ang envelop ay alam niyang tatangihan iyon ng binata. Batid niyang hindi ito humihingi ng kapalit sa kabutihang bagay na ginawa nito sa kanyang anak. “Napakabuti mong tao, George. O siya, pahiya na ako sa iyo ngayon. Pero sana’y huwag mong tatangihan ang alok kong pag-aralin ang mga batang nasa poder mo. At isa pa, gusto kong ipaayos iyang may kalakihan nyong dampa pero maayos naman para magkaroon kayo ng magandang tahanan. Pati, electronic repair shop mo, aayusin natin.” Nakangiting wika ni Mr. Cheng. Marami pang pangako ang negosyante kay George at masaya siya dahil iyon ang bunga ng kanyang pagiging mabuti sa kapwa.

Sadyang may ganting kabutihan ang isang kabutihang inialay sa kapwa na dumadating ng hindi inaasahan. Pumayag siya sa tulong na inialok ng mag-asawang Cheng dahil sa totoo lang ay malaki ang maitutulong sa kanila lalo na sa mga bata. Maging praktikal sa ngayon sa tamang hulog. Hindi rin kasi siya papayag na dumadating na nga ang magandang pagkakataon ay ipagdadamot pa niya sa mga bata na hangga’t maaari’y ayaw niyang magmukhang basang sisiw dahil sa pangangalakal. Ang nais niya’y nasa paaralan ang mga ito upang tumuklas ng karunungang magagamit sa kanilang kinabukasan.

“ Salamat sa Iyo, Lord dahil napadpad sa pugad namin si Chiquitita na naging kasangkapan para ibigay Mo sa amin ang pagpapalang aming inaasam. “ wika ni George habang minamasdan si Michelle na kumakaway sa bintana ng salamin ng sasakyang unti-unting tumatakbo na sinusundan ng kanyang paningin sampu ng mga kasama niya sa bahay na nagsilbing bahay-ampunan. WAKAS